Pakistan sinemasının merkezi Lollywood, Hindistan’ın ünlü sinema merkezi Bollywood’a meydan okuyor. Hindistan’daki sinema salonlarında 43 yıl aradan sonra gösterime giren ilk Pakistan filmi olma özelliğini taşıyan “Khuda Kay Liye” (In the Name of God-Bismillah-Allah’ın adıyla), Hindistanlıların Pakistan hakkında ne kadar ön yargılı ve bilgisiz olduklarını ortaya koydu. Taraflar arasında 1965 yılında meydana gelen savaş nedeniyle neredeyse kültür alış verişinin durduğu bölgede, vizyona giren bir Pakistan Filmi, tarafların birbirine tanımadığını ortaya koydu.

Pakistanlı film yapımcıları, filmin montajının yapıldığı bir Hindistan şehrinde Hintli dağıtım şirketi yetkililerinin soruları karşısında şok olduklarını belirtiyorlar. “Sizin ülkenizde taksi var mı?”, “Pakistan’da kızlar Üniversiteye gidebiliyor mu?”, “Kadınlar ülkenizde araba sürebiliyor mu?”gibi sorular bu cehaletin ne kadar köklü olduğunu ortaya koyar nitelikte. Hintliler, Pakistan halkının tamamının radikal İslamcılardan oluştuğunu ve insanların çok katı olduğunu düşünüyor.

 

Aynı şey kısmen Pakistan için de geçerli. Hükümet, 1965 yılından itibaren sinema salonlarında Hint filmlerinin oynatılmasını yasaklasa bile, ülkeye kaçak yollardan giren DVD’lere engel olamamış. Bu nedenle Paksitan’ın sinema sektörü olan Lollywood filmleri her zaman için Hint sinema endüstrisi Bollywood’a tamamen kapalı olmamış. Bu çerçevede Pakistanlılar Hindistan’da hayatın nasıl aktığını, işlerin nasıl yürüdüğünü, insanların eğilimlerinin neler olduğunu az çok bilirken, aynı şeyi Hindistanlılar için söylemek mümkün değil. Pakistan’daki Sinema salonlarında gösterime giren Hint Filmlerine yönelik yasağın, 2006 yılından itibaren iki ülke arasındaki ilişkilerin iyiye doğru gitmesiyle birlikte biraz da olsa gevşeme göstermiş.

Filimin Hindistan'daki dağıtımını üslenen şirket yetkilileri ise Filmin getirisinin teşvik edici olmakla birlikte, seyirci sayısının istenilen seviyeye ulaşmadığını söylüyor. “Khuda Kay Liye” adlı filmi seyretmeyen milyonlarca sinema seyircisinin olduğu belirtiliyor. Filimin yapımına 1.5 milyon dolar harcanırken sadece Hindistan'daki hasılatın 2.5 milyon dolar civarında olduğu belirtiliyor.

“Liberal İslam” ve Ebu Gureyb

Gerek Hintli seyirciler gerekse Film eleştirmenleri, Filmin içerdiği derinlikli mesaj ve komplike yapısından oldukça etkilenmiş görünüyor. Film aslında, 11 Eylül’den sonra Liberal Müslüman olmanın ne kadar zor olduğunu anlatan bir hikâye üzerine kurulu.

Film, İslam’ı yorumlama biçimleri nedeniyle yolları ayrılan ve Lahor’da birbirlerinden uzak bir şekilde yaşayan Pakistanlı iki kardeşin başlarına gelenleri anlatıyor. Kardeşlerden ikisi de köklü müzik eğitimi almaları nedeniyle müzikte ustalaşmışlardır. Kardeşlerden küçük olanı liberal görüşlere sahip anne ve babasıyla müzik icra etmekte olduğu Sufî müzik grubundan ayrılarak İslami bir Eğitim merkezinde kalmayı tercih eder ve daha sonra da Taliban’a katılır. Diğeri müzik eğitimini daha da ileri götürmek ve Batı müziğinde ustalaşmak için ABD”nin Şikago kentine gitmiş ve orada Amerikalı gayr-i Müslim bir bayanla evlenmiştir. Bir süre sonra sırf Pakistanlı olması hasebiyle göz altına alınır ve Ebu Gureyb’teki işkencelere benzer insanlık dışı uygulamalara maruz kalır. Film baştan sona siyasi mesajlar vermektedir.

 

Güvenlik görevlileri Müslüman ve Pakistanlı olması nedeniyle 11 Eylül saldırılarında parmağı olduğuna inanmaktadır. Pakistanlı müzisyen şunları söyler: “Bizim gibiler hiçbir zaman hoş karşılanmazlar. Pakistan’da gerektiği kadar Müslüman ve Batı düşmanı olmamakla suçlanırken burada da “terörist” olmakla suçlanıyoruz.”

Yönetmen Şuayb Mansur, filimdeki karmaşık olaylar silsilesi içerisinde bütün Müslümanların “terörist” olmadığını söylemeye çalışmaktadır.

Film hakkında detaylı bilgiye şu linkten ulaşabilirsiniz: www.inthenameofgod.com

timeturk