Hakan Albayrak TRT’ye yaptığı bir proje için Kazablanka’daydı. Detayları çok fazla öğrenemesek de tüm Faslı esnaflar Albayrak’ın ekibinin pazarlık gücüne hayran oldular. Albayrak’ı maliyenin başına getirsek iyi şeyler olacak galiba. Siyasetçiler bunu bir düşünse iyi olur.

***

Hakan Albayrak’tan önce Kazablanka’dan Brad Pitt rüzgarı geçmiş. Son filmlerinden birinde burayı mesken tutan Pitt’in filminde de kullandığı ‘Ricy’in Yeri’ isimli kafe şimdi Kazablanka’nın en ünlü kafesi. Tabi ki en pahalısıda. Kazablanka 2-3 filmle tüm dünyanın tanıdığı bir şehir haline gelirken; ki bunu hak edecek bir tarihi yapısı, kültürel dokusu yok. Bizim kültür ve turizm yetkililerimiz bir an önce film çekimi için memleketimizin şartlarını uygun hale getirmeli. Buradan çıkardığımız en önemli ders bu.

***

İstanbul’un ağır abilerinden birisini Kazablanka kafelerinden birinde nargile çekerken görünce bayağı şaşırdık. Koruma ordusundan uzak, takım elbiseden uzak,  yazlık tişört ve terlikle; kendi deyimiyle “kafasını dinliyordu”. Çok az türkün yaşadığı burası onun rahat edebildiği tek yermiş. Kaldığı yerde misafir olduğumuzda kavalıyla bize çaldığı “laz havaları” bizi memlekete götürüp durdu. İstek parçam “Ben senu sevduğumu” öylesine güzel çaldı ki kavalıyla anlatamam. Kazablanka’da bir daha anladık ki, insan evladı ne olursa olsun önce insan.

***

Rehberimiz ve çoğunlukla şoförümüz olan faslı Hassan milli damatlarımızdan biri. 8 yıl önce İstanbul’a gitmiş, evlenmiş sonra dönmüş, şimdi bir Türk firmasının buradaki temsilcisi. Yolda hata yapan Faslı taksi şoförlerine “Alo Mardinli misin kardaş!” diye seslenmesi; sohbetin coşkulu anlarından birinde “Fas insanı zekidir!” nidası, Galatasaray - Fenerbahçe yorumları ile Kazablanka bize memleket içre bir memleket oldu. Yolu düşenlere Hasan abi şiddetle önerilir.

***

Dünyanın en büyük camisi ‘2. Hasan Camisi’nde onbinlerce insanın, teravihte okyanusa nazır efil efil esen avluda bir araya gelmeleri inanılmaz bir manzara. Düşününki 5 metre genişliği olan 8-10 kapıdan insanların boşaltılması bir saat sürüyor. ‘İnsan denizi’ deyiminin nasıl bir hakikat olduğunu Kazablanka’da öğrendik desek yeridir. Mini hac antrenmanı yapmak isteyenler bir denesinler bence. Cami hakkında bir ilginç not: Özgürlük heykelinin tam karşısına denk gelecek şekilde bir açıyla inşa edilmiş.

***

Hazır Kazablanka’ya kadar gelmişken birde Endülüs’e uğrayalım dedik, tuttuk İspanya konsolosluğunun yolunu. Fotoğraflar çektirmek için gittiğimiz fotoğrafçıda Kralın yüzlerce fotoğrafını görünce “Bu kral amma da resim meraklısı.” dedik. Sonradan öğrendik ki, o fotoğrafçı kralın özel fotoğrafçısıymış. Artık şunu rahatlıkla söyleyebiliriz: Kralla en azından bir ortak noktamız var.

***

Birçok İslam ülkesinde olduğu gibi buralarda da Türkler seviliyor. Bizi gördüklerinde hemen “Arkadaş” diye çağırıyorlar. Pazarlık yaptığınız esnafın ilk sözü ise: ‘Çok para!’ Faslıların Matrix’in elbisesine benzeyen milli elbisesini giyip çarşıda dolaşırken ‘Türkişh John Travolta’ diye bağırdıklarında bizim cevabımız hazır: ‘No Türkişh John Travolta, Türkişh Cüneyt Arkın!’

***

Kazablanka’da ve tabi ki Fasta bu deyimleri kullanmak sağlığa zararlı: Kralı gelsin. Alem buysa kral sensin. Kralını yiyeyim. Kral çıplak. Burger King.

***

Nasipse bir sonraki yazımda da Fas notlarımı aktarmaya devam edeceğim. Şimdilik “Yallah”.

*Yallah: Güle güle.